Wat is erectiele dysfunctie?

Definitie

Erectiele dysfunctie (ED) is het terugkerend niet kunnen krijgen of behouden van een erectie die stevig genoeg is voor gemeenschap. Het gaat niet om een enkele keer dat het niet lukt, dat overkomt iedere man. Het wordt een medisch probleem wanneer het patroon aanhoudt en uw kwaliteit van leven beïnvloedt.

Hoe vaak komt het voor?

Uit het Massachusetts Male Aging Study blijkt dat 52% van de mannen tussen 40 en 70 jaar in enige mate erectieproblemen ervaart. De prevalentie stijgt met de leeftijd:

Ondanks deze hoge prevalentie durft 75% van de mannen het onderwerp niet zelf aan te snijden bij de huisarts. En 82% geeft aan te wensen dat de arts er als eerste over begint. Het gesprek begint dus bijna nooit, terwijl het probleem bijna altijd behandelbaar is.

Vier categorieën van oorzaken

1. Vasculair (meest voorkomend)

Vernauwde of verstijfde bloedvaten beperken de bloedtoevoer naar het erectieweefsel. Dit is veruit de meest voorkomende oorzaak bij mannen boven de 40. Belangrijk: erectieproblemen gaan vaak 3 tot 5 jaar vooraf aan cardiovasculaire symptomen. Uw erectie kan een vroeg waarschuwingssignaal zijn voor uw hart- en vaatgezondheid.

2. Hormonaal

Een laag testosteronniveau beïnvloedt het libido, de stikstofmonoxide-productie en de algehele erectiefunctie. Testosteron daalt vanaf het 30e levensjaar met 1 tot 2 procent per jaar. Na het 40e jaar kan dit klinisch merkbaar worden.

3. Neurologisch

Zenuwschade door diabetes, ruggenmergletsel, MS of een prostaatoperatie kan de signaaloverdracht tussen hersenen en penis verstoren. Na een radicale prostatectomie ervaart 25 tot 75 procent van de mannen enige mate van erectieproblemen.

4. Psychogeen

Prestatieangst, stress, depressie en relatieproblemen kunnen erectieklachten veroorzaken of verergeren. Kenmerkend: de ochtenderectie is nog intact, maar bij seksueel contact lukt het niet. Psychogene ED komt vaker voor bij jongere mannen, maar speelt op elke leeftijd een rol.

Risicofactoren

Diabetes: mannen met diabetes hebben een 3 keer zo hoog risico op erectieproblemen
Cardiovasculaire aandoeningen: hoge bloeddruk, atherosclerose en hoog cholesterol beschadigen de bloedvaten
Obesitas: overgewicht verlaagt testosteron en verslechtert de vaatfunctie
Roken: nicotine beschadigt het endotheel en vermindert de doorbloeding
Medicatie: bloeddrukverlagers, antidepressiva en antihistaminica kunnen als bijwerking erectieproblemen veroorzaken

Behandelspectrum

Erectiele dysfunctie is een spectrum. De behandeling volgt dat spectrum, van het minst invasief naar het meest invasief:

Leefstijlaanpassingen: gewichtsverlies, beweging, stoppen met roken, stressreductie. Dit is altijd stap één, ongeacht welke andere behandeling volgt.
Orale medicatie (PDE5-remmers): Deze middelen zijn effectief bij 60 tot 70% van de mannen. Maar ze behandelen het symptoom, niet de oorzaak. En bij vasculaire achteruitgang neemt de werking af.
Regeneratieve therapie: shockwave-therapie en PRP richten zich op het herstel van de onderliggende vaatfunctie. Geen pil, maar een traject gericht op weefselverbetering.
Chirurgie (penisprothese): een laatste optie wanneer andere behandelingen onvoldoende werken. Eindoplossing, maar invasief en onomkeerbaar.

Wanneer hulp zoeken?

U hoeft niet te wachten tot het "erg genoeg" is. Overweeg contact op te nemen wanneer:

Erectieproblemen langer dan 3 maanden aanhouden
U minder ochtenderecties opmerkt dan voorheen
Medicatie niet meer werkt of steeds minder effectief wordt
U intimiteit bent gaan vermijden
Het uw relatie of zelfvertrouwen beïnvloedt

Hoe eerder u het bespreekt, hoe meer opties er zijn. En hoe groter de kans dat een relatief eenvoudige aanpak volstaat.